U najtežim danima rata u Bosni i Hercegovini, kada je Bihać bio pod opsadom i suočen s ozbiljnim nedostatkom osnovnih vojnih resursa, svaka pomoć imala je presudan značaj za opstanak i odbranu ovog kraja. August 1995. godine ostao je upamćen kao period velikih napora, ali i ključnih trenutaka koji su utjecali na dalji tok događaja.
Prema svjedočenjima iz tog vremena, borci 5. korpusa Armije Republike Bosne i Hercegovine našli su se u izuzetno teškoj situaciji, sa minimalnim zalihama municije. U jednom trenutku, kako se navodi, rezerve su bile svedene na svega oko 1000 metaka, što je predstavljalo ozbiljan izazov za nastavak odbrane.
U takvim okolnostima, značajnu podršku pružila je Islamska Republika Iran, čija je pomoć, prema dostupnim informacijama, uključivala i isporuku znatne količine municije. Spominje se podatak o 120.000 metaka koji su stigli kao podrška borcima na terenu, omogućivši nastavak otpora i stabilizaciju linija odbrane.
Tokom tog perioda zabilježena je i posjeta delegacije Islamske Republike Iran, koja je u Bihaću razgovarala s tadašnjim političkim i vojnim predstavnicima. Među njima je bio i Mirsad Veladžić, koji je u to vrijeme obavljao značajnu funkciju u upravljanju i organizaciji života u opkoljenom području. Ovi susreti imali su za cilj jačanje saradnje i pružanje podrške u izuzetno teškim okolnostima.
Opsada Bihaća bila je jedna od najdužih i najtežih tokom rata, a stanovništvo i borci suočavali su se s nedostatkom hrane, lijekova i osnovnih sredstava za život. Upravo zbog toga, svaka pomoć iz inostranstva imala je višestruki značaj – ne samo vojni, već i moralni.
Ova priča danas predstavlja podsjetnik na složene međunarodne odnose tokom rata, ali i na činjenicu da su u trenucima kada je opstanak bio doveden u pitanje, postojali oni koji su pružili podršku. Bez obzira na različite perspektive i tumačenja, historijski kontekst jasno pokazuje koliko su takvi momenti bili važni za odbranu i opstanak ljudi u Bihaću.