Drvena džamija u Bužimu simbol je tradicije, historije i kulture ovog kraja. Smještena u južnom podnožju Bužimske tvrđave i izgrađena 1838. godine, svjedoči o prošlim vremenima te vjerskom i društvenom životu lokalne zajednice.
Stara drvena džamija u Bužimu jedan je od najznačajnijih primjera drvene sakralne arhitekture i smatra se najstarijom i najvećom drvenom džamijom u Europi. Podignuta u 19. vijeku, svjedočila je brojnim ratnim i društvenim dešavanjima.
“Specifičnost ove džamije, osim toga što je izgrađena od drveta bez ijednog eksera, jeste i to što je nadživjela više ratova – od velike bune 1851. godine, dolaska Austro-Ugarske i velikih borbi u bužimskom kraju, u okolini džamije i na brdu Palasak, pa sve do Prvog i Drugog svjetskog rata, ali i posljednjeg rata”, kazao je Amir Sijamhodžić, predsjednik Bošnjačke zajednice kulture Bužim.
Historijsko porijeklo
Prema dostupnim historijskim podacima, džamija je nastala kao vakuf Vedžihi-paše, tadašnjeg upravitelja Bosanskog pašaluka.
“Nakon pokreta za nezavisnost Bosne i Hercegovine koji je predvodio Zmaj od Bosne, Vedžihi-paša je, kako bi umirio Krajišnike i spriječio pobune protiv osmanske uprave, iz državnog budžeta sagradio staru drvenu džamiju”, izjavio je Sead Emrić, referent za kulturu u Općini Bužim.
Nacionalni spomenik
Drvena džamija je 2003. godine proglašena nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine. U sklopu spomeničkog kompleksa nalaze se i česma te kameni blokovi s kojih su se vjernici nekada opraštali od porodica i komšija prije odlaska na hadž.
Osim svoje vjerske funkcije, ovaj objekat danas predstavlja i značajan turistički potencijal.
“Ona nudi mogućnost da se, uz hudut-česmu i hadžin-taše, ali i uz određene dogradnje, bolje pozicionira u turističkom smislu i savremenim kretanjima. Posebno ako se uzmu u obzir sufijski elementi koji su vezani za ovu džamiju i levhe, jedine očuvane levhe sufije Siri-babe“, istakao je Sijamhodžić.
Središte zajednice
Kroz svoju historiju džamija je bila središte vjerskog, društvenog i političkog života Bužima. Njen harem i dvorište služili su kao mjesto okupljanja zajednice.
Za vjernike je oduvijek imala otvorena vrata, pa se i danas u njoj redovno obavljaju namazi. Tokom svetog mjeseca ramazana posebno oživljava, okupljajući vjernike u molitvi, zajedništvu i očuvanju tradicije.