Tim evropskih istraživača otkrio je, analizirajući drevne kadionice od terakote koje su stare 2.000 godina, da su domovi bogatih stanovnika Pompeje mirisali “drvenasto i zemljano” sa notom citrusa.
Zahvaljujući takozvanoj senzornoj arheologiji, odnosno nizu hemijskih analiza, istraživači su otkrili ove podatke analizirajući dve kadionice od terakote, koje su bile iskopane prije nekoliko decenija iz Pompeje i obližnjeg grada Boskoreale, prenosi Science alert.
Jedna kadionica je poticala iz zgrade koja je bila pretvarana u gostionicu, u vrijeme kada je Vezuv eruptirao, a druga je otkrivena unutar kućnog svetilišta u seoskoj vili, zajedno sa drugim ritualnim predmetima.
Oblici, dekoracija i arheološki kontekst ovih posuda ukazivali su da su u njima spaljivani mirisni prinosi tokom domaćih verskih ceremonija.
Istraživači su znali za ove prakse, jer su o prinošenju tamjana, vina, cvijeća, voća i žitarica kućnim bogovima, poznatim kao Lari i Penati, pisali drevni rimski autori, među kojima je rimski pjesnik Propercije, ali do sada su arheolozi imali veoma malo direktnih fizičkih dokaza koji dokazuju šta su ljudi spaljivali.
Analize kadionica su pokazale da su u njima spaljivane mješavine biljaka, među kojima su hrast, lovor i članovi porodice koštunjavog voća, zajedno sa raznim travama, koji su možda korišćene kao gorivo za spaljivanje tamjana, ali su neke možda bile i same po sebi žrtve koje su prinošene.
Mnoge od ovih biljaka bile su lokalno dostupne oko Pompeje, što se poklapa sa prethodnim otkrićima spaljenih smokava, pinjola i drugih biljnih prinosa koja su pronađena u pompejskim svetilištima.
Jedna od kadionica koja je ispitivana sačuvala je hemijske tragove posebne smole, za koju je utvrđeno da potiče iz iste botaničke porodice kao i tamjan, ali se vjeruje da je bila nabavljena iz udaljenih krajeva preko trgovačkih mreža koje su bile povezane sa Rimskim carstvom.
Istraživači su naveli da se pretpostavlja da su aromatične smole iz Arabije, tropske Afrike i Azije transportovane na sjever preko Crvenog mora, prije nego što su prošle kroz Aleksandriju i dalje do Italije, gdje bi na kraju stigle do domaćinstava poput onih u Pompeji.
Ista kadionica je sadržala i moguće hemijske tragove proizvoda od grožđa, možda vina ili sirćeta.
Drevni tekstovi opisuju preliminarne žrtve u kojima su vjernici sipali vino dok su istovremeno palili tamjan, što sugeriše da su naslage pepela u Pompeji sačuvale hemijske ostatke rituala koji su izvedeni prije skoro 2.000 godina.
(Vijesti.ba)