Ljetni mjeseci u Unsko-sanskom kantonu već godinama imaju prepoznatljivu sliku – ulice su punije, na cestama dominiraju automobili sa stranim registarskim oznakama, ugostiteljski objekti rade punom parom, a u trgovinama, servisima i drugim poslovnim objektima osjetno je više kupaca.
Hiljade ljudi porijeklom iz Bihaća, Cazina, Velike Kladuše, Bužima, Bosanske Krupe, Sanskog Mosta, Ključa i Bosanskog Petrovca danas žive i rade u Njemačkoj, Austriji, Sloveniji, Švicarskoj i drugim evropskim državama, ali vezu sa svojim zavičajem nisu prekinuli.
Koliko je demografski potencijal Krajine nekada bio veliki najbolje pokazuje posljednji popis stanovništva u Bosni i Hercegovini.
Prema konačnim rezultatima popisa iz 2013. godine, Unsko-sanski kanton imao je 273.261 stanovnika. Od toga je 93.507 stanovnika živjelo u gradskim, a čak 179.754 u ostalim naseljenim mjestima.
Od posljednjeg popisa prošlo je više od deset godina, tokom kojih je upravo Unsko-sanski kanton bio snažno pogođen odlaskom stanovništva u zemlje zapadne Evrope.
Precizan broj ljudi porijeklom iz USK koji danas žive izvan Bosne i Hercegovine teško je utvrditi, ali se radi o ogromnoj populaciji koja je posebno vidljiva tokom ljetnih mjeseci i praznika.
Dolazak dijaspore nije važan samo zbog porodičnih okupljanja. Njihov dolazak predstavlja snažnu finansijsku injekciju lokalnoj ekonomiji.
Novac se troši u trgovinama, restoranima, kafićima, hotelima, apartmanima, frizerskim salonima, autoservisima i benzinskim pumpama. Angažuju se građevinske firme i majstori, kupuje namještaj i građevinski materijal, uređuju kuće i okućnice, organizuju svadbe i druga veselja.
Jedan euro potrošen u lokalnoj trgovini ne završava samo kod vlasnika trgovine. Od njega se isplaćuju plate, nabavlja roba, plaćaju porezi i doprinosi, a dio novca ponovo završava kod drugih domaćih privrednika.
Zbog toga korist od dolaska dijaspore direktno ili indirektno osjete gotovo svi sektori.
Posebno je to primjetno tokom jula i augusta. Saobraćaj je intenzivniji, ugostiteljski objekti puni, organizuje se veliki broj svadbi i drugih proslava, dok brojni Krajišnici upravo tokom godišnjeg odmora obavljaju veće radove na svojim kućama i imanjima.
Specifičnost krajiške dijaspore jeste činjenica da veliki broj ljudi, iako već godinama živi izvan Bosne i Hercegovine, nastavlja ulagati u rodni kraj.
Grade se i renoviraju kuće, kupuju stanovi i zemljišta, otvaraju firme i finansiraju različiti privatni projekti.
Tu su i redovne novčane doznake porodicama koje žive u BiH. Novac zarađen stotinama ili hiljadama kilometara daleko tako završava u lokalnom ekonomskom sistemu.
Dijaspora je zato mnogo više od ljudi koji nekoliko sedmica godišnje provedu na odmoru u Bosni i Hercegovini.
Brojka od 273.261 stanovnika, koliko je USK imao prema popisu 2013. godine, danas podsjeća i na razmjere demografskih promjena koje su se dogodile u ovom dijelu Bosne i Hercegovine.
Čitave generacije Krajišnika svoj poslovni i porodični život nastavile su izvan države.
Paradoks je očigledan: ljudi su napustili Krajinu tražeći bolje plate i sigurniju budućnost, ali značajan dio novca koji zarade u razvijenijim evropskim ekonomijama ponovo donose ili šalju upravo u Krajinu.
Zato ljetne gužve na krajiškim cestama nisu samo saobraćajna pojava.
Iza registarskih oznaka iz Njemačke, Austrije, Slovenije, Švicarske, Francuske i drugih država nalaze se hiljade porodica koje tokom boravka u domovini svakodnevno ostavljaju novac domaćim trgovcima, ugostiteljima, zanatlijama i drugim privrednicima.
A kada se godišnji odmori završe i kolone ponovo krenu prema zapadnoj Evropi, razlika se u mnogim krajiškim gradovima osjeti gotovo preko noći.
Krajina je veliki dio svojih ljudi izgubila odlaskom u inozemstvo, ali upravo su ti ljudi danas jedan od njenih najvažnijih ekonomskih oslonaca.