Riječ je o takozvanom Čovjeku iz Kennewicka, čiji su ostaci otkriveni 1996. godine na obalama rijeke Columbije.
Ovaj gotovo potpuno očuvani skelet iz prapovijesnog perioda već decenijama zauzima posebno mjesto u naučnim raspravama o ranim naseljenicima američkog kontinenta.
Sada, zahvaljujući savremenim metodama rekonstrukcije lica, moguće je vidjeti kako je ovaj čovjek najvjerovatnije izgledao tokom života.
Rekonstrukcija je urađena na osnovu njegove lobanje, korištenjem kombinacije anatomskog znanja i statističkih podataka. Glavni autor studije, Cicero Moraes, naveo je da rekonstruisano lice prikazuje snažnog i izdržljivog muškarca, čije crte odražavaju život ispunjen teškim fizičkim naporima i stalnom borbom za opstanak.
Proces rekonstrukcije započeo je detaljnom analizom lobanje, uz primjenu poznatih prosječnih vrijednosti debljine mekog tkiva i anatomskih smjernica za precizno postavljanje očiju, nosa, usana i ušiju.
Ovi podaci potiču iz opsežnih baza medicinskih snimaka, uključujući CT preglede. Zatim je digitalni model glave anatomski prilagođen strukturi lobanje Čovjeka iz Kennewicka, čime je dobijena realistična osnovna verzija lica.
Ovakva rekonstrukcija oslanja se isključivo na oblik kostiju, bez dodatnih pretpostavki o boji kože, kosi ili drugim subjektivnim obilježjima. Ipak, kreirana je i druga, spekulativnija verzija koja uključuje neke od tih elemenata, kako bi se dobio potpuniji vizuelni dojam.
Tragovi teškog života vidljivi su i na njegovim kostima. Prema riječima Moraesa, Čovjek iz Kennewicka je tokom života pretrpio brojne povrede, uključujući udubljenje na lobanji, slomljena rebra, frakturu desne lopatice i ozbiljnu povredu od koplja, čiji je kameni vrh ostao zaglavljen u desnoj karličnoj kosti.
Na skeletu su pronađeni i znaci jakog trošenja zuba, kao i stanje poznato kao surfersko uho, koje nastaje usljed čestog izlaganja hladnoj vodi i dovodi do koštanih izraslina u ušnom kanalu.
Iako je imao blagi osteoartritis, većinu težih povreda zadobio je u ranoj odrasloj dobi. Tačan uzrok smrti nije poznat, ali se pretpostavlja da su povrede ramena nastale neposredno prije njegove smrti.
Za života je bio visok oko 173 centimetra i težak između 70 i 75 kilograma. Njegova ishrana se uglavnom sastojala od morskih organizama, dok je vodu pio iz otopljenih glečera. Danas se njegovi posmrtni ostaci sastoje od oko 350 kostiju i fragmenata.
Prema riječima autora studije, ovi ostaci spadaju među najvažnije ljudske skelete ikada pronađene u Sjevernoj Americi.
Posebno su značajni jer su otvorili novu raspravu o porijeklu prvih stanovnika Amerike, odnosno o tome da li su oni bili direktni preci današnjih autohtonih naroda ili su pripadali nekoj drugoj, danas izumrloj populaciji.
(Vijesti.ba)