Predizborna javna debata kandidata za Skupštinu Unsko-sanskog kantona, koju je 24. septembra organizovala Misija OSCE-a u BiH, otvorila je niz pitanja o strateškom razvoju Kantona, budžetskim politikama, zaštiti prirodnih resursa, obrazovanju, medijima i socijalnoj zaštiti.
Za istim stolom našli su se predstavnici različitih političkih opcija i različitog političkog iskustva. Upravo je taj kontrast obilježio značajan dio debate.
Među zapaženijim nastupima bio je onaj Erne Begatović Huremagić iz POMAK-a. Umjesto insistiranja na političkom stažu, njen nastup bio je zasnovan na kratkim i direktnim replikama te pitanjima upućenim političarima koji već godinama učestvuju u vlasti i donošenju odluka.
U razmjeni sa Šefikom Smlatićem otvorila je pitanje generacijske smjene i političke dosljednosti, pitajući kada dolazi vrijeme mladih ljudi koji stranačke dresove ne mijenjaju svakog izbornog ciklusa.
Još konkretnija bila je rasprava sa Nisvetom Jusićem, aktuelnim predsjedavajućim Skupštine USK. Govoreći o odnosu Vlade i Skupštine prema izvještajima o izvršenju budžeta, Begatović Huremagić otvorila je pitanje odgovornosti onih koji danas kritikuju određene prakse, a godinama su bili dio političkih struktura u kojima su te prakse postojale.
Time je debata izašla iz uobičajenog okvira predizbornih obećanja i otvorila jednostavno pitanje: koliko vrijedi kritika postojećeg sistema ako je kritičar godinama učestvovao u njegovom funkcionisanju?
Pažnju je privukla i njena metafora kantonalnog budžeta kao „švedskog stola“ za političke elite. Iza slikovite formulacije nalazi se ozbiljnije pitanje – da li se budžet posmatra prvenstveno kao novac građana koji treba proizvesti mjerljive rezultate ili kao prostor političke raspodjele.
Debata je tako pokazala i nešto šire od pojedinačnih nastupa. Političko iskustvo može biti prednost, ali samo trajanje političkog staža nije odgovor na pitanje šta je tokom tog vremena konkretno urađeno.
Upravo je zato jedna od poruka večeri ostala i nakon završetka debate: politika se ne bi trebala mjeriti brojem godina provedenih na funkcijama, nego rezultatima koje su te godine ostavile građanima.
Zato je nastup Erne Begatović Huremagić bio toliko upečatljiv. Ne zato što je najglasnije govorila. Nego zato što se u ključnim trenucima nije povlačila.